ورود هوش مصنوعی به عرصه آموزش، دیگر یک احتمال دور از دسترس نیست، بلکه واقعیتی است که شیوه یادگیری، آموزش و حتی تعریف مدرسه را دگرگون میسازد. در این میان، با توانایی ماشین در پاسخگویی سریع و ارائه محتوای آموزشی متناسب با نیاز هر فرد، پرسش اساسی نظام آموزشی این است که نقش معلم چه خواهد شد؟ این یادداشت به بازتعریف نقش معلم از منبع صرف دانش به راهبری تفکر انتقادی، طراح تجربه یادگیری و پرورش ابعاد انسانی دانشآموزان در مواجهه با این تحول دیجیتال میپردازد.
هوش مصنوعی آرامآرام از یک ابزار فناورانه به بازیگری اثرگذار در زندگی روزمره، مدیریت شهری، خدمات عمومی، پزشکی، بانکداری و دادرسی تبدیل شده است. اما هرچه دامنه تصمیمگیری الگوریتمها گستردهتر میشود، یک پرسش بنیادین با اهمیت بیشتری پیش روی جامعه حقوقی قرار میگیرد: اگر یک سامانه هوشمند خطا کند، تبعیض روا دارد یا زیانی به شهروندان وارد سازد، مسئول جبران خسارت چه کسی است؟